พยางค์ฮันกึล Bwid

นี่คือพยางค์ภาษาเกาหลี ส่วนคำรอบข้างจะบอกความหมาย

บล็อกนี้เป็นข้อความฮันกึล ไม่ใช่ภาพอีโมจิ ประกอบด้วยพยัญชนะ ㅂ สระ ㅟ และพยัญชนะท้าย ㄷ ทั้งหมดรวมกันเป็นหนึ่งพยางค์ แต่เมื่ออยู่ลำพังจะไม่แปลเป็นคำ อ่านในคำหรือประโยคภาษาเกาหลี

ทำไมจึงสร้างฮันกึลขึ้นมา?

ฮันกึลออกแบบมาเพื่อเขียนเสียงพูดภาษาเกาหลีได้ตรงขึ้น

ก่อนมีฮันกึล ผู้เขียนภาษาเกาหลีพึ่งพาอักษรจีนเป็นหลัก และบางครั้งดัดแปลงอักษรเหล่านั้นเพื่อเขียนคำภาษาเกาหลีและคำลงท้ายทางไวยากรณ์ อักษรจีนไม่สอดคล้องกับเสียงภาษาเกาหลีมากนัก ฮันกึลจึงสร้างตัวอักษรสำหรับเสียงภาษาเกาหลีโดยเฉพาะ แล้วจัดเป็นบล็อกพยางค์

บันทึกทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับฮันกึลที่เก่าที่สุดมีมาตั้งแต่ปี 1443 หนังสือฮุนมินจองอึมที่ตีพิมพ์ในปี 1446 อธิบายตัวอักษรใหม่และวิธีนำมาประกอบเป็นพยางค์

ต่อมา ฮันกึลปรากฏในหนังสือพุทธและขงจื๊อ คู่มือใช้งาน จดหมายส่วนตัว และข้อความในชีวิตประจำวัน ผู้คนจากหลายชนชั้นใช้ฮันกึล ตั้งแต่ราชวงศ์ไปจนถึงผู้ที่ถูกกดให้เป็นทาส อักษรจีนยังคงมีบทบาทหลักในเอกสารทางการจนฮันกึลกลายเป็นระบบการเขียนประจำชาติในปี 1894 ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น ฮันกึลสูญเสียสถานะนั้นในปี 1910

ทำไม 뷛 จึงดูเป็นสี่เหลี่ยม?

รูปสี่เหลี่ยมคือวิธีจัดวางพยางค์หนึ่งของฮันกึล

ฮันกึลวางพยัญชนะต้น สระ และพยัญชนะท้ายไว้ด้วยกันในช่องสี่เหลี่ยมเดียว แบบอักษรแต่ละแบบอาจปรับรูปทรงและระยะห่างของส่วนประกอบต่างกัน