พยางค์ฮันกึล Ddec

เป็นหนึ่งพยางค์ภาษาเกาหลี ความหมายขึ้นอยู่กับคำหรือประโยคที่อยู่รอบข้าง ฮันกึลจัดตัวอักษรเป็นบล็อกพยางค์ ในบล็อกนี้ ㄸ อยู่ต้นบล็อก ㅔ เป็นสระ และ ㅊ อยู่ท้ายบล็อก หากอยู่ลำพัง ตัวนี้บอกเพียงหน่วยเสียง ไม่ได้สื่อความคิดที่สมบูรณ์ แต่เมื่ออยู่ในคำภาษาเกาหลีจะเป็นหนึ่งพยางค์ของคำนั้น

บล็อกฮันกึลนี้ประกอบขึ้นอย่างไร?

ฮันกึลนำตัวอักษรที่ใช้ซ้ำได้มารวมเป็นบล็อกพยางค์ และ 뗓 ก็เป็นหนึ่งในชุดผสมนั้น

กษัตริย์เซจงทรงสร้างฮันกึลในปี 1443 ชื่อดั้งเดิมคือ 훈민정음 ซึ่งหมายถึง «เสียงที่ถูกต้องสำหรับสอนประชาชน» หนังสือชื่อเดียวกันที่ตีพิมพ์ในปี 1446 อธิบายหลักการออกแบบอักษรนี้ ก่อนมีฮันกึล ผู้เขียนภาษาเกาหลีดัดแปลงอักษรจีนมาใช้ผ่านระบบอย่าง Idu, Hyangchal และ Gugyeol แต่ละระบบใช้วิธีแทนภาษาเกาหลีต่างกัน

ฮันกึลปรากฏในคัมภีร์พุทธ หนังสือใช้งาน จดหมาย และบันทึกประจำวัน แต่ไม่ได้แทนอักษรจีนในงานเขียนทางการทันที อักษรจีนยังใช้เป็นหลักในเอกสารทางการจนฮันกึลกลายเป็นระบบอักษรทางการของเกาหลีในปี 1894