อักษรฮันกึล E

ใช้แสดงสระในพยางค์ภาษาเกาหลี เมื่ออยู่เดี่ยว ๆ ㅔ เป็นอักษร ไม่ใช่คำ โดยปกติการเขียนภาษาเกาหลีจะรวมอักษรนี้กับพยัญชนะให้เป็นบล็อกพยางค์รูปสี่เหลี่ยม ค่าของเสียงในภาษาเกาหลีสมัยใหม่โดยทั่วไปถอดเป็น e

รูปเขียนนี้รวม ㅓ กับ ㅣ ส่วนอักษรสระคู่ขนาน ㅐ รวม ㅏ กับ ㅣ ในภาษาเกาหลียุคกลาง ㅔ เป็นสระประสมเสียงตก คือเสียงสระที่เคลื่อนจากคุณภาพเสียงหนึ่งไปสู่อีกแบบหนึ่ง ก่อนจะกลายเป็นสระเดี่ยว ระบบฮันกึลมีบันทึกตั้งแต่ปี 1443 ส่วนคำอธิบายระบบชื่อ Hunminjeongeum ตีพิมพ์ในปี 1446

ฮันกึลถูกสร้างขึ้นเพื่อบันทึกเสียงพูดภาษาเกาหลีอย่างเป็นระบบ อักษรสระนี้บันทึกเสียงภายในคำภาษาเกาหลี ไม่ได้ใช้เรียกสิ่งของหรือส่งข้อความด้วยตัวมันเอง

ทำไม ㅔ กับ ㅐ จึงฟังเหมือนกัน?

ความแตกต่างด้านเสียงอ่อนลงในภาษาเกาหลีสำเนียงโซลส่วนใหญ่ รูปเขียนทั้งสองแทนสระคนละเสียง แต่ผู้พูดวัยหนุ่มสาวในโซลจำนวนมากออกเสียงเหมือนกันหรือใกล้เคียงกันมาก ขณะที่บางคนยังแยกเสียงอยู่ ในอดีตทั้งคู่เป็นสระประสม โดยอธิบาย ㅔ เป็น /ej/ และ ㅐ เป็น /aj/

ใช้รูปสะกดที่เป็นที่ยอมรับของคำภาษาเกาหลี แทนการเดาจากเสียงอย่างเดียว ตัวอย่างเช่น 내 และ 네 ยังคงสะกดต่างกัน แม้ผู้พูดจะออกเสียงสระเหมือนกัน

พิมพ์ ㅔ อย่างไร?

บนแป้นพิมพ์เกาหลี Dubeolsik มาตรฐาน ให้กด P ขณะอยู่ในโหมดภาษาเกาหลี Dubeolsik เป็นผังสองชุดที่ใช้กันทั่วไปกับแป้นพิมพ์ QWERTY: กด P โดยไม่ใช้ Shift จะได้ ㅔ ส่วน Shift+P จะได้ ㅖ วิธีป้อนข้อมูลภาษาเกาหลีจะรวมพยัญชนะกับสระระหว่างพิมพ์ให้เป็นบล็อกพยางค์

ㅔ ในหน้านี้เป็นรูปแบบอักขระเข้ากันได้ที่อยู่เดี่ยว ส่วนอักษร Jamo แบบเชื่อม ᅦ ที่เกี่ยวข้องใช้ประกอบพยางค์ฮันกึล การปรับมาตรฐานแบบเข้ากันได้อาจเปลี่ยน ㅔ เป็น ᅦ และเปลี่ยนวิธีรวม Jamo ที่อยู่ติดกัน หากต้องการให้ Jamo แยกจากกัน อาจต้องมีตัวคั่น