พยางค์ฮันกึล eun

ใช้แสดงหัวข้อและอาจสื่อถึงการเปรียบต่าง คำช่วยภาษาเกาหลีเป็นองค์ประกอบทางไวยากรณ์สั้น ๆ ที่เติมท้ายคำเพื่อบอกหน้าที่ของคำนั้น ใช้ 은 หลังคำที่พยางค์สุดท้ายลงท้ายด้วยพยัญชนะ ส่วน 는 ซึ่งเป็นรูปคู่กันจะใช้หลังสระ ใน 오늘은 은 ใช้กำหนดให้ “วันนี้” เป็นหัวข้อ

อักษรฮันกึลได้รับการออกแบบในสมัยพระเจ้าเซจงเพื่อแทนเสียงภาษาเกาหลีและช่วยให้เรียนการเขียนได้ง่ายขึ้น พงศาวดารราชสำนักเซจงซิลล็อกบันทึกชื่อฮุนมินจองอึม ซึ่งเป็นชื่อระบบอักษรนี้ไว้ในปี 1443 และมีหนังสืออธิบายชื่อนี้ตีพิมพ์ในปี 1446 ฮันกึลจัดพยัญชนะต้น สระ และพยัญชนะท้ายที่อาจมีหรือไม่มีก็ได้ให้อยู่ในบล็อกพยางค์เดียว เช่น 은 หน้าที่ทางไวยากรณ์ของคำช่วยเป็นคนละเรื่องกับรูปร่างของบล็อก

ทำไม 은 จึงสื่อถึงการเปรียบต่างได้?

ใช้แสดงการเปรียบต่างได้ แต่ไม่ได้แปลว่า “แต่” 오늘은 อาจเพียงกำหนดให้วันนี้เป็นหัวข้อ หรือใช้เปรียบเทียบวันนี้กับวันอื่น ประโยคจะบอกว่าหมายถึงแบบใด 은/는 ใช้กำหนดหัวข้อหรือข้อมูลที่ทราบอยู่แล้ว ส่วน 이/가 มักเน้นประธานหรือข้อมูลใหม่

은 หมายความว่าอย่างไรเมื่อมีคนส่งมาเพียงตัวเดียว?

ตัวอักษรเพียงตัวเดียวไม่บอกเจตนาของผู้ส่ง หาก 은 เป็นคำช่วย ก็ขาดคำที่มันใช้กำกับอยู่ หากเป็นพยางค์หนึ่งในคำ ก็อาจขาดส่วนที่เหลือของคำนั้น อ่านข้อความภาษาเกาหลีรอบ ๆ ก่อนจะตีความว่าเป็นการเห็นด้วย ประชด หรือหงุดหงิด