พยางค์ฮันกึล gulm

เป็นรากคำกริยาภาษาเกาหลีที่หมายถึง «ไม่กินอาหาร» ใน 굶다 หมายถึง «งดมื้ออาหาร» หรือ «อดอยาก» ส่วน 굶어 เติม 어 ต่อท้าย

คู่พยัญชนะท้าย ㄹㅁ เปลี่ยนเสียงตามคำลงท้าย: ก่อน ㄷ จะออกเสียงคล้าย ㅁ และ ㄷ หนักขึ้น แต่ก่อน 어 ㄹ จะขึ้นต้นพยางค์ถัดไป

พระเจ้าเซจงทรงคิดอักษรฮันกึลขึ้นในปี 1443 เพื่อให้เขียนภาษาเกาหลีได้ง่ายกว่าการใช้อักษรจีน หนังสืออธิบายอักษรชื่อฮุนมินจองอึมออกในปี 1446 เมื่อถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ฮันกึลแพร่จากหนังสือศาสนาและลัทธิขงจื๊อสู่การเขียนทั่วไป ยูนิโคดยังเก็บพยางค์นี้เป็นตัวอักษรฮันกึลแยกกันได้ ซึ่งอาจแสดงผลเหมือนกัน