พยางค์ฮันกึล Kulp

มันแทนหนึ่งพยางค์ในภาษาเกาหลี ส่วนคำที่อยู่รอบข้างเป็นตัวกำหนดความหมาย

การแยกส่วนแบบมาตรฐานของ Unicode ใช้จาโมฮันกึล ซึ่งเป็นตัวอักษรแต่ละตัวของระบบเขียนนี้ ได้แก่ ᄏ (พยัญชนะต้น), ᅮ (สระ) และ ᆵ (กลุ่มพยัญชนะท้าย) เมื่อนำมารวมกันจะเป็น 쿮 ส่วน “Kulp” เป็นชื่อเรียกลำดับส่วนประกอบนี้ ไม่ใช่ความหมายของคำภาษาเกาหลี

พระเจ้าเซจงและนักปราชญ์ทรงพัฒนาฮันกึลเสร็จในปี 1443 หนังสือฮุนมินจองอึมประกาศใช้อักษรนี้ในปี 1446 โดยออกแบบให้ถ่ายทอดภาษาเกาหลีได้แม่นยำและเรียนรู้ง่ายกว่าการใช้อักษรจีน

ทำไม 쿮 จึงอาจแสดงเป็นตัวอักษรแยกกัน?

การปรับรูปแบบ Unicode สามารถแยกและรวมจาโมในบล็อกนี้กลับเข้าด้วยกันได้

NFD คือรูปแบบแยกส่วน ส่วน NFC จะรวมจาโมชุดเดิมกลับเป็น 쿮 ฟอนต์อาจวาดบล็อกพยางค์ต่างกันได้โดยไม่เปลี่ยนเอกลักษณ์ของอักขระ