พยางค์ฮันกึล 넘

มักย่อมาจาก 너무 ซึ่งหมายถึง “มาก” หรือ “เกินไป”

กษัตริย์เซจงทรงให้สร้างฮันกึลขึ้นในปี 1443 เพื่อให้เขียนภาษาเกาหลีได้ง่ายกว่าระบบเก่า เช่น อีดู กูกยอล และฮยังชัล ซึ่งดัดแปลงอักษรจีนมาแทนเสียงและไวยากรณ์ภาษาเกาหลี คู่มือ Hunminjeongeum ในปี 1446 อธิบายหลักการของระบบอักษรนี้ ฮันกึลเป็นอักษรทางการของเกาหลีในปี 1894 และสูญเสียสถานะนั้นภายใต้การปกครองอาณานิคมของญี่ปุ่นในปี 1910