พยางค์ฮันกึล neolh

ประกอบด้วยพยัญชนะต้น สระ และพยัญชนะท้ายสองตัวที่รวมกัน การถอดเป็นอักษรโรมันว่า neolh ใช้เรียกชุดตัวเขียนนี้ ไม่ใช่คำแปล

ㅀ เป็นกลุ่มพยัญชนะท้ายในภาษาเกาหลี โดยเสียงขึ้นอยู่กับตัวอักษรถัดไป ใน 싫다 นั้น ㅎ ทำให้ ㄷ เปลี่ยนเป็น ㅌ ซึ่งคล้ายเสียง ท ที่พ่นลม; ใน 싫어도 นั้น ㄹ ย้ายไปเป็นต้นพยางค์ถัดไป; ใน 싫지 นั้น ㅎ ทำให้ ㅈ เปลี่ยนเป็น ㅊ ซึ่งคล้ายเสียง ช ที่พ่นลม

พิมพ์ 넗 อย่างไร?

บนแป้นพิมพ์เกาหลีแบบสองชุด (Dubeolsik) ให้พิมพ์ s-j-f-g ปุ่มเหล่านี้ใส่ ㄴ, ㅓ, ㄹ, ㅎ; วิธีป้อนข้อมูลจะรวมสองตัวท้ายเป็น ㅀ ที่ท้ายพยางค์ ผังแป้นพิมพ์แบบอื่นใช้ตำแหน่งปุ่มต่างกัน

แบบอักษรอาจจัดตำแหน่งหรือปรับขนาดส่วนประกอบของฮันกึลภายในบล็อกสี่เหลี่ยมต่างกัน รูปร่างเปลี่ยนได้ แต่พยางค์ที่เข้ารหัสยังเหมือนเดิม

กลุ่มตัวสะกดของฮันกึลเกิดขึ้นได้อย่างไร?

กลุ่มเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของระบบเขียนฮันกึลที่พัฒนาขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ฮันกึลทำให้เขียนภาษาเกาหลีด้วยอักษรของตนเองได้ แทนการพึ่งอักษรจีนเพียงอย่างเดียว หนังสืออธิบายอักษรนี้ 훈민정음 จัดพิมพ์ในปี 1446

Unicode แสดงช่วงพยางค์สมัยใหม่อย่างเป็นระบบ รวมถึงชุดตัวอักษรที่ไม่ใช้ในภาษาเกาหลีสมัยใหม่ด้วย คำเกาหลี 옳다 ซึ่งหมายถึง “ถูกต้อง” ใช้ ㅀ ท้ายพยางค์แบบเดียวกัน รูปเขียนเก่ามี 올다 (คริสต์ศตวรรษที่ 15–18) และ 올흐다 (คริสต์ศตวรรษที่ 16–19); รูปสมัยใหม่ 옳다 มีบันทึกตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา นี่คือประวัติของคำหนึ่ง ไม่ใช่ความหมายของ 넗