พยางค์ฮันกึล Pyugg

นี่คือบล็อกพยางค์ฮันกึลที่ประกอบจากตัวอักษรแทนเสียง

ป้ายชื่อ Unicode “pyugg” แสดงส่วนประกอบตามลำดับ ได้แก่ พยัญชนะต้น ᄑ สระ ᅲ และพยัญชนะท้าย ᆩ ส่วนประกอบเหล่านี้เรียกว่า จาโม ในรูปแบบอักษรที่เข้ากันได้จะแสดงเป็น ㅍ, ㅠ และ ㄲ; ป้ายชื่อนี้ไม่ได้แปลคำภาษาเกาหลี

ทำไมฮันกึลจึงประกอบพยางค์จากหลายส่วน?

ฮันกึลออกแบบมาเพื่อเขียนเสียงภาษาเกาหลีด้วยตัวอักษรที่เรียนรู้ได้ง่าย

ระบบอักษรนี้เสร็จสมบูรณ์ในรัชสมัยพระเจ้าเซจงเมื่อปี 1443 และเผยแพร่ในปี 1446 ผ่านฮุนมินจองอึม ซึ่งเป็นข้อความอธิบายระบบการเขียนใหม่นี้ 퓪 เป็นไปตามรูปแบบปกติของฮันกึลที่นำจาโมซึ่งแทนเสียงมาประกอบเป็นบล็อกพยางค์

ฮันกึลทำให้ผู้อ่านชาวเกาหลีมีวิธีเขียนภาษาของตนที่เรียนรู้ได้ง่าย ควบคู่กับอักษรจีนที่ใช้ในเอกสารทางการ อักษรนี้เป็นทางการในปี 1894 และได้รับการกำหนดมาตรฐานเพิ่มเติมในปี 1933 ชื่อเรียกต่างกันตามภูมิภาค: เกาหลีใต้มักเรียกว่า ฮันกึล ส่วนเกาหลีเหนือใช้ชื่อ Chosŏn'gŭl บริบททางประวัติศาสตร์ยังรวมถึงคูกยอล วิธีทำเครื่องหมายในข้อความภาษาจีนเพื่อให้อ่านเป็นภาษาเกาหลี แนวปฏิบัติด้านคัมภีร์พุทธศาสนา และการศึกษาระบบเสียงภาษาจีน ข้อเสนอว่าฮันกึลอาจได้รับอิทธิพลจากอักษรมองโกลพากส์-ปายังคงเป็นที่ถกเถียง เรื่องนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่าอักษรทั้งสองสืบทอดกันโดยตรง