พยางค์ฮันกึล Toc

“Toc” ใช้เรียกส่วนประกอบของพยางค์ ไม่ใช่ความหมายของคำ

Unicode แยก 톷 เป็น 톷 ซึ่งประกอบด้วยพยัญชนะต้น สระ และพยัญชนะท้าย ในบล็อก ตัวอักษรฮันกึลเหล่านี้เรียกว่า จาโม และปรากฏเป็น ㅌ, ㅗ และ ㅊ ชื่อย่อใน Unicode คือ T, O และ C จึงรวมเป็น “Toc” เมื่ออยู่ท้ายพยางค์ ㅊ จะเป็นเสียงสั้น ๆ ที่ปิดไว้ คล้ายเสียง ด/ต ที่ไม่ปล่อยเสียงต่อ

ฮันกึลได้รับการคิดค้นในสมัยพระเจ้าเซจงเพื่อให้เขียนภาษาเกาหลีได้ง่ายขึ้น ในสังคมที่เอกสารทางการพึ่งพาอักษรจีน บันทึกทางประวัติศาสตร์กล่าวถึงอักษรดั้งเดิมทั้ง 28 ตัวเป็นครั้งแรกในเดือนธันวาคม 1443 ส่วน Hunminjeongeum ปี 1446 ซึ่งเป็นหนังสืออธิบายอักษรใหม่ แสดงวิธีประกอบตัวอักษรเป็นบล็อกพยางค์