Sylaba hangul Toc

„Toc” nazywa elementy sylaby, a nie znaczenie słowa.

Unicode rozkłada 톷 na 톷: początkową spółgłoskę, samogłoskę i końcową spółgłoskę. W bloku te litery hangul, zwane jamo, widać jako ㅌ, ㅗ i ㅊ. Ich krótkie nazwy w Unicode to T, O i C, stąd „Toc”. Na końcu sylaby ㅊ brzmi jak krótkie, niewybuchowe t.

Hangul opracowano za panowania króla Sejonga, aby ułatwić zapis języka koreańskiego w społeczeństwie, w którym oficjalne teksty opierały się na znakach chińskich. Źródła historyczne po raz pierwszy wspominają jego pierwotne 28 liter w grudniu 1443 roku; Hunminjeongeum z 1446 roku, objaśniająca księga o nowym piśmie, opisuje ich łączenie w bloki sylabiczne.