Mandaïsche letter Ak

Binnen een woord klinkt Ak als de k aan het begin van „kat”.

De oorsprong van het schrift is onzeker: het kan tussen de tweede en zevende eeuw na Christus zijn ontstaan uit een cursieve vorm van het Aramees of uit het Parthische kanselarijschrift. De oudste bewaarde getuigenissen omvatten bezweringen op kleien kommen en dunne metalen plaatjes uit de vijfde tot en met de zevende eeuw.

Het Mandaïsch volgt de bredere Aramese alfabetvolgorde en heeft historische banden met het Syrisch. De Mandaeërs, een religieuze gemeenschap uit Zuid-Mesopotamië, ontwikkelden het schrift voor Klassiek Mandaïsch, een Oost-Aramese liturgische taal. Later werd het ook gebruikt voor religieuze literatuur; Neo-Mandaïsch is een gesproken variant.