อักษรอัตต์ในอักษรแมนดาอิก

ใช้แทนเสียง t แบบเน้น ซึ่งมีการตีบแคบเพิ่มที่ด้านหลังของปาก อักษรอัตต์มักถอดเป็น ṭ และเป็นคนละตัวกับ ࡕ ซึ่งใช้แทนเสียง t ปกติ

ระบบอักษรนี้พัฒนาขึ้นเป็นเวลานาน Unicode ระบุช่วงพัฒนาการไว้ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 2 ถึง 7 ส่วนงานศึกษาเปรียบเทียบของชาลส์ จี. แฮเบิร์ลเสนอว่ามีต้นกำเนิดในช่วงปลายยุคพาร์เธียน โดยเฉพาะคริสต์ศตวรรษที่ 2

อักษรแมนดาอิกสร้างขึ้นเพื่ออะไร?

สร้างขึ้นเพื่อเขียนภาษาอราเมอิกตะวันออกที่ใช้ในชีวิตทางศาสนาของชาวแมนเดียน ใช้บันทึกคำอธิษฐาน คำแนะนำเกี่ยวกับพิธีกรรม และหนังสือศักดิ์สิทธิ์ ในธรรมเนียมต้นฉบับของชาวแมนเดียน การเขียนเองก็อาจถือเป็นการปฏิบัติอันศักดิ์สิทธิ์หรือเกี่ยวกับเวทมนตร์

มีข้อความเวทมนตร์จากเมโสโปเตเมียที่กำหนดอายุได้หลงเหลืออยู่บนชามและแผ่นตะกั่วจากคริสต์ศตวรรษที่ 3 หรือ 4 วรรณกรรมศาสนาภาษาแมนดาอิกคลาสสิกมีหลักฐานตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 หรือ 8 เป็นต้นมา ส่วนการเขียนภาษาแมนดาอิกใหม่ในยุคปัจจุบันมักจำกัดอยู่ที่จดหมายส่วนตัวและโคโลฟอน ซึ่งเป็นบันทึกสั้น ๆ ท้ายต้นฉบับ

อักษรแมนดาอิกมีความเชื่อมโยงกับอักษรอราเมอิกที่มีหลักฐานรองรับ เส้นทางพัฒนาที่เป็นไปได้รวมถึงอักษรอราเมอิกแบบหวัด เช่น อักษรซีเรียก และอักษรราชการพาร์เธียนที่ใช้ในเอกสารทางการ งานศึกษาเปรียบเทียบพบความคล้ายคลึงอย่างใกล้ชิดกับอักษรเอลาไมต์และชาราซีน ลำดับอักษรเป็นไปตามธรรมเนียมของอักษรฮีบรูและอักษรอราเมอิกอื่น ๆ

จะพิมพ์อักษรแมนดาอิก att ได้อย่างไร?

ใช้วิธีป้อนข้อมูล Unicode ที่ตรงกับระบบปฏิบัติการของคุณ ใน Word หรือ Outlook บน Windows พิมพ์ 0848 แล้วกด Alt+X บน macOS ให้เปิด Unicode Hex Input แล้วเลือกวิธีนี้ จากนั้นกด Option ค้างไว้และพิมพ์ 0848 บน Linux/GTK กด Ctrl+Shift+U พิมพ์ 0848 แล้วกด Space หรือ Enter โทรศัพท์อาจต้องใช้แป้นพิมพ์ Unicode

แบบอักษรที่ไม่รองรับอักษรแมนดาอิกอาจแสดงเป็นกรอบสี่เหลี่ยม ข้อความแมนดาอิกเรียงจากขวาไปซ้าย และอักษรตัวนี้เชื่อมกับตัวข้างเคียงได้ทั้งสองด้าน

เมื่อเติมเครื่องหมายเสียงกักเสียดแทรกของแมนดาอิกต่อท้าย จะได้ ࡈ࡙ ซึ่งใช้แทนเสียงขยายหรือเสียงจากภาษาอื่น