Matematyczna mała litera u pogrubionym pismem

To osobna litera matematyczna, ale nie ma stałej wartości. Można ją sobie wyobrazić jako łacińskie małe u zapisane grubszym pismem odręcznym. We wzorze ten styl może odróżniać jedną wielkość od zwykłego u; konkretne znaczenie wynika z równania.

Dlaczego 𝓾 jest osobnym znakiem?

Pozwala zachować różnice matematyczne w zwykłym tekście. W matematyce już wcześniej używano liter prostych, pochyłych, pogrubionych i odręcznych, by rozróżniać zapis. W 1999 roku projekt STIX — inicjatywa wydawców tworząca kroje pisma na potrzeby publikacji naukowych — zaproponował Unicode pełne łacińskie zestawy liter w stylu kaligraficznym i pogrubionym kaligraficznym. W propozycji wyjaśniono, że spłaszczenie stylów liter może zmienić wzór. Zestawy te rozszerzyły też starszą kolekcję Unicode zawierającą pojedyncze znaki przypominające litery. Unicode przeznacza je do zapisu matematycznego lub technicznego, a nie do zastępowania pogrubienia w zwykłym tekście.

Normalizacja zgodności może zamienić 𝓾 na zwykłe u. Przydaje się to, gdy program ma potraktować je jak zwykłą literę, ale usuwa różnicę matematyczną.

Dlaczego 𝓾 wygląda inaczej w różnych fontach?

Font może zmieniać kształt pisma odręcznego. Znak w tabeli Unicode to przykład, a nie obowiązujący wzór rysunku; matematyczne fonty różnią się kształtem liter odręcznych. Znak nadal pozostaje 𝓾, nawet jeśli zmienią się zawijasy lub grubość kreski.