อัปซิลอนตัวเล็กแบบตัวเอียงทางคณิตศาสตร์

นี่คืออัปซิลอน โดยสมการเป็นตัวกำหนดบทบาท

ตัวอักษรนี้ไม่ได้แทนปริมาณตายตัวในตัวเอง ผู้เขียนจะกำหนดความหมายไว้ในสมการ รูปแบบตัวเอียงทางคณิตศาสตร์อาจช่วยแยกจากตัวแปรอื่นในระบบสัญลักษณ์เดียวกัน

ทำไม 𝜐 จึงเอียง?

ความเอียงเป็นส่วนหนึ่งของธรรมเนียมการพิมพ์คณิตศาสตร์ที่สืบมายาวนาน

ตัวเอียงทางคณิตศาสตร์ใช้ระบุตัวแปรในสมการจำนวนมาก ในปี 1637 หนังสือเรขาคณิตของเดการ์ต La Géométrie มีส่วนทำให้การใช้อักษรตัวเล็กแบบตัวเอียงแทนปริมาณที่ไม่ทราบค่าเป็นที่ยอมรับ อักขระคณิตศาสตร์ที่แยกต่างหากช่วยรักษาความแตกต่างเหล่านี้ในข้อความธรรมดา เมื่อรูปแบบการจัดหน้าอาจสูญหายไป