Matematyczna bezszeryfowa mała litera e

Sam kształt litery nie przypisuje jej konkretnej wartości.

Alfabet matematyczny to zestaw kształtów liter, których zapis może używać do rozróżniania symboli. Krój bezszeryfowy oznacza tu brak małych kresek na końcach znaków; określa wygląd, ale nie mówi, co oznacza konkretna zmienna. Jej rolę wyznacza wzór lub konwencja danej dziedziny.

Te kroje pochodzą ze składu matematycznego; Unicode nadał im wspólną postać cyfrową. STIX, projekt wydawców naukowych i technicznych zbierający znaki matematyczne potrzebne ich czasopismom, rozpoczął się w 1995 roku. Propozycję alfabetów matematycznych przekazano Unicode w 1998 roku, a przyjęto ją w 1999 roku. MathML, format znaczników do zapisu równań w sieci, również poparł szerszy zestaw znaków matematycznych, aby zwykły tekst zachowywał różnice kroju ważne we wzorach.

Dlaczego 𝖾 zmienia się w e?

Normalizacja zgodności może usunąć różnicę kroju.

NFKC i NFKD to formy normalizacji zgodności; każda z nich zamienia ten znak na podstawową łacińską literę e. NFC i NFD go zachowują. Jeśli krój rozróżnia symbole we wzorze, ta konwersja zaciera tę różnicę.