Kleine modifierletter d met haak

Hij markeert een kort of secundair element dat op ɗ lijkt.

ɗ is hier de stemhebbende implosieve d: je spreekt hem uit met stem en een korte beweging van de lucht naar binnen. In de IPA kan deze modifier een vluchtige of zwakke ɗ-achtige klank, een loslating of een kleuring van de naburige klank aangeven; de notatie eromheen bepaalt welke.

De IPA-Principles uit 1949 beschrijven kleine verhoogde indexletters als tekens voor fonetische nuances.

Waarom is 𐞌 gemaakt?

Zo krijgt die verhoogde functie een eigen identiteit als tekst.

In 2020 vroeg de Internationale Fonetische Vereniging Unicode om superscriptletters van de IPA als tekens te coderen. De verhoogde positie kan een verband met naburige fonetische informatie aangeven; gewone tekstopmaak bewaart die functie mogelijk niet als tekengegeven.

Wat betekent het als iemand alleen 𐞌 stuurt?

Op zichzelf zegt hij niet welke klank hij wijzigt.

Een modifier heeft naburige fonetische informatie nodig. Vraag om de omringende transcriptie; die laat zien op welke klank dit teken slaat.