Kleine script-g als modifierletter

De precieze functie hangt af van de transcriptieconventie. ᶢ is de verhoogde vorm van ɡ, de g met één verdieping die in fonetische notatie wordt gebruikt. Afhankelijk van het systeem kan een superscript een korte inzet, loslating of secundaire klankovergang aanduiden; het teken alleen bepaalt niet welke lezing geldt.

Waarom staat de g hoger?

De verhoogde vorm geeft een notatierol aan, geen versiering.

Fonetische superscriptnotatie bestond al vóór Unicode: een tabel uit 1900 van het Internationaal Fonetisch Alfabet (IPA) bevat het voorbeeld ʃᶜ̧. In de amerikanistische fonetische notatie, die in sommige taalkundige beschrijvingen wordt gebruikt, zette taalkundige Edward Sapir superscriptmedeklinkers in voor een zwak uitgesproken of herhaalde medeklinker, of voor een medeklinkerachtige glijklank. Dat zijn conventies van specifieke systemen, geen universele definitie van ᶢ.