Modificatorletter kleine upsilon

Het markeert een zwakker of korter klinkerdeel zoals ʊ.

In fonetische transcriptie — het schriftelijk weergeven van spraakklanken — kan een verhoogde ᶷ aan een hoofdklank worden toegevoegd. Zo geeft het het wegstervende tweede deel van een tweeklank aan (een klinker die tijdens de uitspraak van klankkleur verandert) of een heel kort klinkerdeel van een lettergreep. De grote IPA-letter ʊ benoemt de klinkerklank; ᶷ geeft aan dat die een bijrol heeft.

Hoe kwam ᶷ in de fonetische notatie terecht?

Een gedrukt voorbeeld ging aan de Unicode-codering vooraf.

In een uitspraakboek van Alan Cruttenden uit 2001 staat een voorbeeld van ᶷ. Een Unicode-voorstel uit 2004 haalt dat voorbeeld aan en deelt het teken in bij de klinkermodificatoren voor tweeklankdelen en heel korte, klinkerachtige lettergreepkernen. Volgens het voorstel komt de superscriptnotatie van tweeklanken mogelijk vaker voor in de Americanistische traditie dan in strikte IPA-notatie.