ส่วนประกอบอักษรตังกุต 114

เป็นส่วนประกอบสำหรับจัดทำดัชนี ไม่ใช่คำที่แปลได้

ส่วนประกอบอักษรตังกุตเป็นรูปแบบย่อยที่ปรากฏซ้ำ นักวิชาการใช้บรรยายและจัดทำดัชนีตัวอักษรตังกุตในพจนานุกรมและอภิธานศัพท์ บางระบบยังใช้สัญลักษณ์เหล่านี้ในลำดับคำอธิบายอักษรภาพ (IDS) ซึ่งเป็นชุดสั้น ๆ ที่แสดงว่าตัวอักษรประกอบขึ้นอย่างไร รายการส่วนประกอบเป็นเครื่องมืออ้างอิงทางวิชาการ หมายเลขเป็นป้ายกำกับดัชนี ไม่ใช่คำแปล และแต่ละรายการอาจจัดกลุ่มส่วนประกอบต่างกัน

อักษรตังกุต หรือที่เรียกว่าอักษรซีเซี่ย ใช้ในจีนตั้งแต่ 1036–1502 เป็นระบบอักษรที่แยกต่างหาก แม้ตัวอักษรบางตัวจะดูคล้ายอักษรจีน ข้อความตังกุตยังคงอยู่ในบันทึกทางราชการ เอกชน และศาสนา รวมถึงหนังสือ คัมภีร์พุทธ จารึก และต้นฉบับ ส่วนประกอบนี้อยู่ในระบบอ้างอิงทางวิชาการสมัยใหม่ที่ใช้ศึกษาบันทึกเหล่านั้น ไม่ใช่คำในยุคกลางที่ใช้เดี่ยว ๆ

จะพิมพ์หรือแสดงสัญลักษณ์นี้อย่างไร?

ใช้แบบอักษรที่รองรับตังกุต และใช้ Unicode escape ในโค้ด

กรอบว่างหมายถึงแบบอักษรที่ใช้อยู่ไม่มีรูปสัญลักษณ์นี้ ตัวอักษรไม่ได้เปลี่ยนไป ตัวอย่าง Noto Serif Tangut ปี 2026 ระบุว่ารองรับทั้ง Tangut และ Tangut Components แบบอักษรอื่นอาจวาดอักขระที่เข้ารหัสเดียวกันต่างออกไป

ในสตริง Python ให้เขียน \U00018871; JavaScript รุ่นใหม่ใช้ \u{18871} ส่วน JavaScript รุ่นเก่าใช้ \uD822\uDC71 นี่คือรูปแบบสำหรับเขียนโค้ด ไม่ใช่การออกเสียง ส่วนประกอบนี้ไม่มีคำอ่านที่ใช้พูดได้โดยลำพัง