องค์ประกอบอักษรถังกุต 117

ไม่ใช่ แต่เป็นส่วนประกอบของอักษรถังกุต ไม่ใช่คำเต็ม

นักวิชาการใช้ส่วนประกอบและลำดับขีดเพื่อจัดหมวดหมู่อักษรถังกุตในพจนานุกรมและอธิบายโครงสร้างของอักษรเหล่านั้น “รากอักษร” คือส่วนประกอบที่ใช้เป็นหัวข้อสำหรับค้นคำ แต่ละพจนานุกรมอาจจัดหมวดหมู่ต่างกัน

รัฐซีเซี่ยทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีนสร้างอักษรถังกุตขึ้นราวปี 1036 เพื่อเขียนภาษาของตน มีการใช้ในเอกสารทางการ งานเขียนส่วนตัว และคัมภีร์พุทธ ต่อเนื่องในสมัยราชวงศ์หยวนและหมิง ก่อนเลิกใช้เมื่อสิ้นราชวงศ์หมิง อักษรนี้ได้รับการค้นพบอีกครั้งในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และถอดความได้เป็นส่วนใหญ่โดย N. A. เนฟสกี ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 รูปร่างอาจคล้ายอักษรจีน แต่เป็นระบบการเขียนคนละสายกัน