Komponent tangucki 121

Oznacza część znaku tanguckiego, a nie cały wyraz.

Tangucki podręcznik pokazuje 𘡸 po lewej stronie znaku 𗢃, który znaczy „podnosić się”. Badacze używają komponentów także do indeksowania, opisywania i analizowania pisma. Listy komponentów się różnią, dlatego „121” to numer katalogowy, a nie wymowa.

Pismo tanguckie powstało w 1036 roku za panowania Li Yuanhao, w ramach budowy państwa Xixia i tłumaczenia pism buddyjskich na tangucki. Kształty znaków i zasady ich budowy czerpały wizualne inspiracje z pisma chińskiego, ale tangucki to odrębny system. Władcy tanguckiego państwa wzorowali się też na sąsiednich Kitanach, którzy stworzyli własne pisma państwowe.

Data pierwszego użycia tego konkretnego komponentu jest nieznana. Zachowany podręcznik nie ma znanego pochodzenia; porównanie z rękopisem datowanym na 1189 rok sugeruje, że powstał nie wcześniej niż wtedy, choć możliwy jest druk z epoki Yuan.

Jak go wpisać lub wyświetlić?

Użyj fontu obsługującego komponenty tanguckie.

Noto Serif Tangut deklaruje obsługę bloków Tangut i Tangut Components; informacja ta dotyczy 2026 roku. Jeśli aktywny font nie obejmuje komponentów tanguckich, znak może wyświetlić się jako pusty kwadrat, mimo że tekst nadal zawiera 𘡸.

W 2026 roku Rime Xunpin dokumentuje fonetyczne wprowadzanie pełnych znaków tanguckich oraz oddzielne wprowadzanie przez kreski, kod czterech narożników i komponenty. Użyj tu trybu komponentów lub kresek; numer katalogowy nie jest wymową.