ส่วนประกอบอักษรตังกุต 213

ไม่ใช่ 𘣔 ไม่ได้เป็นคำภาษาตังกุตที่ใช้เดี่ยว ๆ ในการวิเคราะห์อักษร ส่วนประกอบบางส่วนช่วยบอกความหมายและบางส่วนเกี่ยวข้องกับเสียง แต่หมายเลขในบัญชีไม่ได้บอกอย่างใดอย่างหนึ่ง

อักษรตังกุต หรืออักษรซีเซี่ย สร้างขึ้นในปี 1036 เพื่อใช้ในรัฐเซี่ยตะวันตก โดยได้รับอิทธิพลจากอักษรจีนและอักษรของชาวคีตันซึ่งเป็นชนใกล้เคียง ใช้สื่อสารทางการและแปลข้อความพุทธศาสนาเป็นภาษาตังกุต หลังรัฐล่มสลายในปี 1227 ยังมีการใช้อักษรนี้ในบริบทพุทธศาสนา เสาธารณีที่เป่าติ้งซึ่งลงวันที่ไว้ในปี 1502 เป็นอนุสาวรีย์หินสลักข้อความพิธีกรรมทางพุทธศาสนา และแสดงให้เห็นการใช้ในช่วงหลัง