ส่วนประกอบอักษรทังกุต 212

เป็นส่วนประกอบสำหรับทำดัชนี ไม่ใช่คำที่ใช้เดี่ยว ๆ

นักวิชาการใช้ส่วนประกอบนี้เพื่อจัดหมวดหมู่และวิเคราะห์อักษรทังกุตแบบเต็มตัว

รายการส่วนประกอบทังกุตแตกต่างกันไปตามพจนานุกรม ดังนั้น 212 จึงเป็นป้ายกำกับในบัญชีรายการ ไม่ใช่หมายเลขรากอักษรที่ใช้ร่วมกันทั่วไป

อักษรทังกุตเริ่มใช้ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 เพื่อเขียนภาษาของรัฐซีเซี่ยตะวันตก ซึ่งเป็นรัฐยุคกลาง รูปแบบได้รับอิทธิพลจากอักษรจีนและอักษรของชาวคีตันที่อยู่ใกล้เคียง แต่ตัวอักษรทังกุตสร้างขึ้นเพื่อภาษาของตนเอง ไม่ได้คัดลอกอักษรจีนทีละตัว แหล่งข้อมูลที่ยังเหลืออยู่ส่วนใหญ่อยู่ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 และคริสต์ศตวรรษที่ 13 รวมถึงงานทางพุทธศาสนา กฎหมาย ประวัติศาสตร์ และเศรษฐกิจ อักษรนี้ยังใช้ต่อไปในสมัยราชวงศ์หมิง