ส่วนประกอบอักษรทังกัต 210

ใช้ระบุส่วนหนึ่งภายในอักษรทังกัตตัวที่ใหญ่กว่า อักษรทังกัตเริ่มใช้ในปี 1036 ภายใต้การปกครองของหลี่หยวนเฮ่าแห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก เพื่อเป็นระบบเขียนของรัฐ พจนานุกรมอักษรทังกัตยุคกลางชื่อ ทะเลแห่งอักษร อธิบายอักษรประกอบโดยอาศัยส่วนที่ปรากฏซ้ำ ส่วนลำดับอธิบายอักษรเชิงอุดมคติ (IDS) สมัยใหม่จะแสดงส่วนเหล่านี้อย่างชัดเจน หลังเซี่ยตะวันตกล่มสลายในปี 1227 อักษรทังกัตยังคงใช้ในคัมภีร์พุทธอีกหลายศตวรรษ

อักษรทังกัตมีรูปทรงกะทัดรัดเป็นเหลี่ยมคล้ายอักษรจีน แต่ใช้เขียนคนละภาษา 𘣑 เป็นส่วนประกอบของอักษรทังกัต ไม่ใช่หมวดรากอักษรจีน คำอธิบาย IDS วางส่วนนี้ไว้ทางซ้ายของอักษรทังกัตที่ใหญ่กว่า

ถ้ามีคนส่ง 𘣑 มาเพียงตัวเดียวล่ะ?

ให้มองว่าเป็นตัวอย่างทางเทคนิค ไม่ใช่ข้อความที่สมบูรณ์ อาจเป็นตัวอย่างส่วนประกอบ การทดสอบฟอนต์ หรือข้อมูลอ้างอิง Unicode หน้าที่เชิงโครงสร้างของมันไม่ได้บอกว่าผู้ส่งตั้งใจสื่อคำหรือเสียงใด

หากต้องการอ่านคำในภาษาเซี่ยตะวันตก ต้องดูอักษรทังกัตทั้งตัว 𘣑 ระบุเพียงส่วนหนึ่งของโครงสร้าง ไม่ใช่ทั้งคำ