องค์ประกอบอักษรตังกุต 467

เป็นองค์ประกอบอักษรตังกุตที่ใช้อธิบายและจัดทำดัชนีตัวอักษรที่ใหญ่กว่า ตัวอักษรตังกุตประกอบด้วยหลายส่วน รายการองค์ประกอบช่วยให้นักวิชาการตั้งชื่อ จัดหมวดหมู่ และวิเคราะห์ส่วนเหล่านั้นได้ องค์ประกอบอักษรตังกุตยังอาจปรากฏในลำดับอธิบายโครงสร้างอักษร ซึ่งเป็นชุดอักขระที่แสดงการจัดวางของตัวอักษรที่ใหญ่กว่า องค์ประกอบนี้ระบุส่วนหนึ่ง ไม่ใช่คำหรือการออกเสียง

ไม่มีบัญชีรายการองค์ประกอบทางประวัติศาสตร์เพียงชุดเดียว นักวิชาการและพจนานุกรมใช้รายการต่างกัน ส่วน Unicode รวบรวมองค์ประกอบที่มีบันทึกไว้ในพจนานุกรมตังกุตและสิ่งพิมพ์อื่น ๆ เลข 467 เป็นป้ายกำกับในบัญชีรายการ ไม่ใช่คำตังกุตโบราณหรือชื่อดั้งเดิมของเครื่องหมายนี้

สร้างอักษรตังกุตขึ้นทำไม?

สร้างขึ้นเพื่อเขียนภาษาตังกุตและใช้ในรัฐซีเซี่ยตะวันตก รัฐสั่งให้จัดทำระบบอักษรใหม่ และประกาศใช้ในปี 1036 ก่อนก่อตั้งราชวงศ์อย่างเป็นทางการ ผู้สร้างดัดแปลงรูปแบบการเขียนตามแบบจีนเพื่อเขียนภาษาตังกุตและใช้แทนรัฐ

เอกสารต้นฉบับที่พบในคาราโคโต ซึ่งเป็นแหล่งที่เก็บรักษาข้อความตังกุตไว้จำนวนมาก มีคัมภีร์พุทธ วรรณกรรมคลาสสิกของจีน และอภิธานศัพท์สองภาษา เอกสารเหล่านี้แสดงการใช้ในศาสนา วรรณกรรม และการเรียนภาษา อีกทั้งอักษรตังกุตยังใช้ในกิจการของรัฐ

มีการใช้อักษรตังกุตต่อหลังซีเซี่ยตะวันตกล่มสลายในปี 1227 โดยเฉพาะในเอกสารพุทธ เสาธรรมธารณีอักษรตังกุตที่ลงวันที่ปี 1502 ซึ่งเป็นอนุสรณ์หินสลักข้อความพิธีกรรมทางพุทธศาสนา ถือเป็นหลักฐานตังกุตที่ระบุวันที่ได้ช้าที่สุด ในระดับระบบอักษร ตังกุตมีขนบด้านโครงสร้างร่วมกับการเขียนแบบจีน ตลอดจนอักษรคีตันและอักษรจูร์เชน แต่ไม่ได้หมายความว่า 𘧒 ใช้แทนเครื่องหมายในอักษรเหล่านั้นได้

พิมพ์ 𘧒 อย่างไร?

ใช้วิธีป้อนข้อมูลที่รองรับโค้ดพอยต์นี้

บน Linux GNOME/GTK กด Ctrl+Shift+U พิมพ์ 189D2 แล้วกด Space หรือ Enter ใน Microsoft Word หรือ Outlook พิมพ์ 189D2 แล้วกด Alt+X บน macOS ในปี 2026 Unicode Hex Input รับตัวเลขฐานสิบหกได้เพียงสี่หลัก ให้ใช้หน้าต่างแสดงอักขระสำหรับสัญลักษณ์นี้ หาก 𘧒 แสดงเป็นกรอบสี่เหลี่ยม แสดงว่าแบบอักษรที่เลือกไม่มีรูปอักขระนี้ แต่ตัวอักขระในข้อความยังเป็นตัวเดิม