Tangut-teken 𗭪

Het markeert een voltooide gebeurtenis; de context bepaalt andere lezingen.

𗭪 is een Tangut-achtervoegsel dat aan een werkwoord wordt toegevoegd. Een studie uit 2026 beschrijft het vooral als een perfectumachtervoegsel: in de grammatica stelt het perfectum een gebeurtenis als voltooid voor. Eerdere analyses noemden het perfectief of inferentieel; bij die laatste lezing dient de voltooide gebeurtenis als bewijs voor een conclusie.

De studie beschrijft ook een ontwikkeling van de betekenis ‘voltooid’ naar een lezing voor de nabije toekomst. Het achtervoegsel kan een werkwoord ook als zelfstandig naamwoord laten functioneren. Alleen de Nederlandse verleden tijd dekt niet alle toepassingen.

Waarom is het Tangut-schrift gemaakt?

Het gaf de Tangut-staat een eigen schriftsysteem.

Het schrift werd in 1036 ingevoerd op bevel van keizer Li Yuanhao en diende voor officiële documenten en vertalingen. De Tangut-staat gebruikte het voor overheidsstukken en vertalingen van boeddhistische en Chinese werken; het liet ook een eigen geschreven identiteit zien naast Song-China.

Manuscripten uit de ruïnes van Khara-Khoto bewaren Tangut-teksten over boeddhisme, literatuur, oorlog en moraal. Het jaartal 1036 geeft de invoering van het schrift aan, niet het eerste gebruik van dit afzonderlijke teken.

Is 𗭪 een Chinees karakter?

Nee. 𗭪 hoort bij het Tangut-schrift, niet bij het Chinees.

Het Tangut- en Chinese schrift gebruiken allebei vierkante tekenvormen, maar Tangut schrijft een andere taal. Door de gelijkenis kunnen lezers van het Chinees de betekenis van dit teken niet afleiden; terugkerende Tangut-onderdelen zijn structurele aanwijzingen binnen een apart schrift.

Historische schrijfwijzen en lettertypen kunnen de omtrek van het teken veranderen. Alleen de vorm vertelt dus niet wat het betekent.