Tangut-teken 17DF8

In het Tangut betekent 𗷸 ‘man’ of ‘zoon’. Het is een woordteken; de omringende tekens kunnen de lezing nader bepalen.

Het Tangut-schrift werd in 1036 gemaakt onder de Tangut-keizer Li Yuanhao. Het gaf de staat Westelijke Xia een eigen geschreven identiteit naast Song-China en maakte een boeddhistische canon in het Tangut mogelijk. De vormen en opbouwprincipes waren geïnspireerd door het Chinese schrift, maar kwamen er niet uit voort. De Tangutische heersers volgden ook hun Khitaanse buren, die ongeveer een eeuw eerder twee schriften hadden ontwikkeld.

Tangut-boeken bevatten boeddhistische geschriften, naar het Tangut vertaalde Chinese werken — van confuciaanse klassieken en militaire verhandelingen tot literatuur — en teksten die uit het Tibetaans waren vertaald of oorspronkelijk in het Tangut waren geschreven. Een ongedateerd manuscript uit de ruïnes van Khara-Khoto in Binnen-Mongolië stamt waarschijnlijk uit de 12e of vroege 13e eeuw.

Hoe vormt 𗷸 termen voor zonen?

Het teken ervoor geeft de geboortevolgorde van de zoon aan. In een gedocumenteerde reeks duidt de combinatie met 𗷸 zonen aan, van de oudste tot de achtste. 𗷸 is het terugkerende element voor ‘zoon’.

𗬒 𗷸 betekent bijvoorbeeld ‘oudste zoon’ en 𘂈 𗷸 ‘tweede zoon’.

Waarom ziet 𗷸 er anders uit in verschillende lettertypen?

Hetzelfde gecodeerde teken kan in verschillende lettertypen een andere omtrek hebben. De Unicode-tabel geeft een voorbeeldvorm, geen verplicht model; Tangut-lettertypebronnen documenteren alternatieve analyses van de onderdelen.