Tangut-teken 186EF

Het is een Tangut-teken dat staat vermeld met de betekenis ‘een familienaam’.

Onderzoekers geven de gereconstrueerde lezingen weer als ngu en gu̱¹. Dit zijn wetenschappelijke transcripties, geen eenvoudige uitspraakgidsen; de precieze historische klank is onzeker. Op een bronzen naamplaatje uit Westelijke Xia (een klein voorwerp met een inscriptie) staat 𘛯 vooraan in een persoonsnaam. Het is daar een deel van de naam, geen algemeen woord voor ‘familienaam’.

De Unicode-kaartnaam Tangut Ideograph-186EF is een inventarisnaam, geen vertaling. Onderdelen en streepgegevens van Tangut-tekens helpen bij het opzoeken; ze geven geen aanwijzing voor de betekenis van dit teken.

Het Tangut-schrift groeide mee met Westelijke Xia

Het Tangut-schrift kreeg rond c.1036 vorm, toen de staat Westelijke Xia ontstond. Het gaf de Tangut-taal een schriftsysteem en hielp een eigen politieke en culturele identiteit uit te drukken. Het oudste bewaarde materiaal is later: een gedateerd document over een rechtszaak stamt uit ongeveer 1070/1071. Dat tijdsverschil wijst op ontwikkeling over een langere periode, niet op één gedocumenteerd uitvindingsmoment.

Het Tangut-schrift werd gebruikt voor bestuur en religie. Het komt voor in boeddhistische vertalingen en gedrukte boeken, maar ook in huishoudregisters, belastingadministratie, contracten en juridische documenten. Na de val van de staat hielden boeddhistische verzamelingen de geschreven traditie in stand, ook buiten het oorspronkelijke overheidsverband.

Het Tangut-schrift werd beïnvloed door het Chinese schrift. Die algemene invloed maakt dit teken niet Chinees en verbindt het niet met één specifiek Chinees teken. De Khitan- en Jurchen-schriften zijn nuttige vergelijkingspunten uit dezelfde brede periode van schriftontwikkeling in Noord-Azië, maar geven geen lezing van dit Tangut-teken.