Tybetańska cyfra pięć

W zapisie liczby oznacza wartość pięć. Cyfry tybetańskie korzystają z systemu dziesiętnego, tak jak cyfry europejskie; oba zapisy pojawiają się też w tekstach tybetańskich. Kształt wskazuje pismo, a nie inną wartość.

Tradycja łączy powstanie pisma tybetańskiego z panowaniem Songcena Gampo (620–645) i przypisuje Thonmiemu Sambhocie wzorowanie go na piśmie gupta, używanym w Indiach w VII wieku; inne przekazy opisują jego dotarcie do Tybetu przez Kaszmir lub Turkestan. W VII–IX wieku formalny styl dbu-can („z głową”, od górnej kreski) służył do zapisu tekstów urzędowych, buddyjskich i administracyjnych; bardziej zaokrąglony, kursywny dbu-med („bez głowy”) nadawał się do prywatnych notatek. Dbu-can wpłynął na druk z drewnianych klocków, a od XVIII wieku także na zachodnie tybetańskie kroje drukarskie. Tybetański rękopis z Dunhuangu datowany na 0750–1000 zawiera numerację kart.