Variatieselector 87

Op zichzelf heeft hij geen betekenis; na een basisteken kiest hij een glyph. Het basisteken is het zichtbare teken direct ervoor. Als het paar van basisteken en selector is geregistreerd als ideografische variatiereeks, kan het een lettertype vragen een bepaalde glyph — de getekende vorm van dat teken — te gebruiken voor een Chinees, Japans of Koreaans ideogram. VS87 blijft zelf onzichtbaar; het is geen emoji, leesteken of reactie.

Het mechanisme werd in 1997 voorgesteld als idee om varianten te markeren in Plane 14, een extra gebied in Unicode. Het aanvullende selectorbereik werd opgenomen in Unicode 4.0 (2003). Het praktische doel was betekenisvolle glyphverschillen in gewone tekst te behouden — vooral bij Oost-Aziatische ideogrammen — zonder elke vorm als een apart teken te coderen. Japanse lettertypecollecties zoals Adobe-Japan1, een tekencollectie voor Japanse lettertypen, gebruiken gegevens over geregistreerde variatiereeksen zodat een ideogram een specifieke glyph uit het lettertype kan kiezen. Het systeem hangt af van het basisteken: U+E0146 staat niet voor één universele vorm, en dezelfde selector kan per basisteken een andere glyphvorm aanvragen.

Wat doet variatieselector 87 als je hem alleen verstuurt?

Alleen verstuurd geeft hij geen leesbaar bericht door. Een losse VS87 is onzichtbare data, geen stemming, grap, taal of geheim symbool. Staat hij na een Chinees, Japans of Koreaans ideogram, bekijk dan het hele paar: een ondersteund, geregistreerd paar kan een regionaal, brongebonden of stilistisch glyphverschil behouden. Een ongeldig of niet-ondersteund paar laat het basisteken meestal in zijn gewone glyph staan en houdt VS87 onzichtbaar.

Gebruik de volledige reeks alleen wanneer de tekst- of lettertypeverwerking precies die ideografische vorm nodig heeft. Gebruik VS87 niet als versiering en zie een leeg resultaat niet aan voor een ontbrekende emoji; het nummer van de selector heeft geen zelfstandige betekenis.

Waarom is variatieselector 87 onzichtbaar?

Omdat het een selector is, geen zichtbare markering op zichzelf. Bij gewone tekstopmaak hoort VS87 geen zichtbaar teken te tonen. Een tekentabel of diagnoseweergave kan een vakje tonen om het codepunt te inspecteren, maar dat vakje is niet hoe VS87 er normaal uitziet. Als het volledige paar wordt ondersteund, kan het lettertype het voorafgaande ideogram veranderen; anders blijft het basisteken normaal en blijft VS87 onzichtbaar.

Voor nauwkeurige CJK-tekst is de volledige reeks van basisteken plus selector nodig. De variatieregels van Unicode hangen af van lettertypeondersteuning en het geregistreerde paar. Na een ander basisteken kan VS87 dus geen variant opleveren of een andere geregistreerde glyphvorm aanvragen.