Selektor wariantu 90

Może zażądać zarejestrowanej postaci glifu poprzedniego znaku. VS90 jest niewidoczny i sam nie ma dźwięku. Umieszcza się go po znaku han — używanym w chińskim oraz częściowo w japońskim i koreańskim — w ideograficznej sekwencji wariantowej (IVS), czyli parze znaków zapisującej konkretną postać glifu. Znak bazowy i VS90 wspólnie wskazują tę postać; „90” nie oznacza ogólnego stylu.

Ideograficzne sekwencje wariantowe rozwiązują problem składu tekstu: ten sam zapisany znak może mieć formy preferowane ze względów historycznych lub regionalnych, a zwykły tekst czasem musi zachować wybraną formę w różnych czcionkach. Propozycje z lat 2003–2004 opisywały te różnice w glifach han i potrzebę rejestrowania ich par. Dotyczyły zachowywania wyboru zapisu, a nie początku samych form.

Dlaczego VS90 znika albo pozornie nic nie robi?

Sam jest niewidoczny; jego działanie określa zarejestrowana para. VS90 należy do dodatkowego zakresu selektorów używanego do wariantów ideograficznych, więc jego numer nie oznacza ogólnego wyglądu ani stylu czcionki. Jeśli para nie jest zarejestrowana albo program jej nie obsługuje, znak bazowy wyświetla się normalnie, a selektor pozostaje niewidoczny.