พยางค์ภาษาอี๋ at

ꀈ ใช้บันทึกหนึ่งพยางค์ในภาษาอี๋เหลียงซาน

ในการถอดเสียงภาษาอี๋เหลียงซานด้วยอักษรละติน a แทนสระ ส่วน t ที่ท้ายคำบอกวรรณยุกต์สูงระดับคงที่ ไม่ได้แทนเสียงพยัญชนะท้ายแบบภาษาอังกฤษ

อักษรอี๋แบบเก่ามีรูปแบบท้องถิ่นหลายแบบ บีโม ผู้เชี่ยวชาญพิธีกรรมของชาวอี๋ ใช้อักษรนี้เขียนข้อความทางศาสนา การแพทย์ และครอบครัว ตัวอย่างที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งยังหลงเหลือคือจารึกบนระฆังสำริดจากปี 1485 มาตรฐานเหลียงซานจัดทำขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้ในปี 1980 เพื่อส่งเสริมการอ่านออกเขียนได้ อักษรอี๋เป็นประเพณีการเขียนที่แยกจากอักษรฮั่น