พยางค์ยี bbie

ในภาษานั่วซูมาตรฐาน ꁜ เป็นคำนามทางกายวิภาคที่สื่อเรื่องเพศอย่างตรงไปตรงมา

นั่วซูเป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษายี ในประโยคนั่วซูที่สมบูรณ์ ꁜ ทำหน้าที่เป็นพยางค์ที่เขียนหนึ่งพยางค์ และคำรอบข้างช่วยบอกหน้าที่ของมัน

การอ่านแบบนี้ใช้กับนั่วซูมาตรฐานในเหลียงซาน ไม่ใช่กับทุกประเพณีที่เรียกว่าอักษรยี ประเพณีท้องถิ่นเก่าแก่มีรูปอักษร เสียง และความหมายต่างกัน จึงไม่ควรนำความหมายสมัยใหม่ไปใช้กับข้อความเก่าโดยไม่ตรวจสอบการอ่านในท้องถิ่น

อักษรยีมีประเพณีเก่าแก่ ส่วนมาตรฐานเหลียงซานเกิดขึ้นภายหลัง

แหล่งข้อมูลต่างกันเรื่องหลักฐานอักษรยีที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งยังหลงเหลืออยู่ Unicode กล่าวถึงจารึกบนระฆังสำริดจากปี 1485 แหล่งข้อมูลของมหาวิทยาลัยวอชิงตันกล่าวถึงวัตถุจากกุ้ยโจวที่อ้างว่ามาจากสมัยฮั่นตะวันตก (206 BC to AD 9) และจารึกหินที่ระบุปี AD 223–37 พร้อมทั้งจัดให้เอกสารบนกระดาษและหนังแกะที่เก่าแก่ที่สุดอยู่ราวปี 1500 อีกการสำรวจรายงานร่องรอยบนหินและเครื่องปั้นดินเผาจาก 8th century BC วันที่เหล่านี้เป็นเรื่องประวัติของอักษรยีโดยรวม ไม่ใช่อายุของ ꁜ โดยเฉพาะ

บีโมซึ่งเป็นนักบวชประกอบพิธีใช้การเขียนยีแบบดั้งเดิมในตำราศาสนา เวทมนตร์ การแพทย์ และลำดับวงศ์ตระกูล ส่วนต้นฉบับพิธีกรรมภาษานั่วซูใช้ในงานศพ การขับไล่ การทำนาย การรักษา และพิธีบรรพบุรุษ รูปแบบมาตรฐานเหลียงซานคิดขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 เพื่อส่งเสริมการรู้หนังสือ จากนั้นจึงเข้าไปใช้ในโรงเรียนและเอกสารราชการ อักษรท้องถิ่นเก่าส่วนใหญ่เป็นอักษรภาพและมีรูปแบบหลากหลาย ใช้สัญลักษณ์แทนคำหรือแนวคิด ส่วนมาตรฐานเหลียงซานกำหนดสัญลักษณ์ให้แทนพยางค์ Cuan และ Wei เป็นชื่อทางประวัติศาสตร์ของประเพณียี ส่วนอักษรบีโมหมายถึงบริบทของนักบวช ไม่ใช่ความหมายอื่นของ ꁜ

มีคนส่ง ꁜ มาให้ หมายความว่าอย่างไร

ให้อ่านเป็นคำทางกายวิภาคที่สื่อเรื่องเพศอย่างตรงไปตรงมา

ถ้าผู้ส่งเขียนภาษานั่วซูมาตรฐาน ความหมายก็ชัดเจน แต่หาก ꁜ ปรากฏเดี่ยว ๆ ในแชตทั่วไป อาจเป็นมุกหรือผู้รับอาจอ่านไม่ออก หากอ่านภาษานั่วซูไม่ได้ ให้ถามว่าผู้ส่งหมายถึงอะไร ผู้ที่คุ้นกับประเพณียีอื่นอาจไม่ได้ใช้การอ่านตามมาตรฐานเหลียงซาน

ในที่ทำงาน ห้องเรียน หรือกลุ่มที่ใช้หลายภาษา อย่าส่งตัวนี้เว้นแต่ตั้งใจสื่อความหมายทางเพศและผู้รับอ่านภาษานั่วซูได้