พยางค์ภาษาอี๋ Bix

ꀗ ใช้แทนหนึ่งพยางค์ในภาษาอี๋ถิ่นเหลียงซาน “Bix” เป็นคำกำกับที่เขียนด้วยอักษรละติน ไม่ใช่คำแปลภาษาไทย ระบบถอดเสียงด้วยอักษรโรมันที่เริ่มใช้ในปี 1956 ใช้ x ท้ายคำเพื่อแสดงเสียงสูงรอง ซึ่งเป็นรูปแบบระดับเสียงพูดแบบหนึ่งในภาษาอี๋ถิ่นเหลียงซาน

อักษรอี๋มีประเพณีการเขียนหลายแบบตามภูมิภาค เรื่องเล่าต้นกำเนิดเรื่องหนึ่งที่เล่าต่อกันอย่างแพร่หลายระบุว่า อากีเป็นผู้สร้างอักษรนี้ในสมัยราชวงศ์ถัง (618–907) แต่นี่เป็นเรื่องเล่าตามประเพณี ไม่ใช่ปีที่ยืนยันได้จากหลักฐานที่หลงเหลือ ตัวอย่างเก่าแก่ที่สุดที่ยังเหลือและมีวันที่กำกับคือข้อความที่สลักบนระฆังสำริดในปี 1485 แต่งานเขียนบางชิ้นที่ไม่ระบุวันที่อาจเก่ากว่านั้น ในสมัยราชวงศ์หมิงมีการใช้รูปแบบต่าง ๆ ทางตะวันออกของยูนนานและตะวันตกของกุ้ยโจว จนถึงยุคใหม่ นักบวชในหมู่บ้านถ่ายทอดต้นฉบับเกี่ยวกับพิธีกรรม ประวัติวงศ์ตระกูล การแพทย์ ประวัติศาสตร์ และโหราศาสตร์

ระบบเขียนภาษาอี๋ถิ่นเหลียงซานสมัยใหม่พัฒนามาจากประเพณีที่หลากหลายนี้ รูปแบบเก่าใช้เครื่องหมายที่เชื่อมโยงกับความหมาย ส่วนระบบมาตรฐานเหลียงซานใช้แทนพยางค์ที่พูด ระบบนี้จัดทำขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 สำหรับภาษาอี๋ถิ่นเหลียงซาน ต่อมามีใช้ในตำราเรียนและงานเขียนสาธารณะ เช่น เอกสารทางการ หนังสือพิมพ์ และวรรณกรรม ระบบนี้ไม่ได้มีไว้สำหรับเขียนภาษาอี๋ทุกถิ่น

ทำไม ꀗ จึงแสดงเป็นกรอบสี่เหลี่ยม?

ฟอนต์ที่ใช้อาจไม่รองรับอักษรอี๋ตัวนี้ หาก ꀗ แสดงเป็นกรอบว่าง ฟอนต์หรือแอปที่ใช้อาจไม่มีอักษรอี๋ ตัวอักษรในข้อความไม่ได้เปลี่ยนไป