พยางค์อี๋ Ddu

เครื่องหมายนี้แทนพยางค์ภาษาอี๋ของเหลียงซาน ซึ่งถอดเป็น ddu ในระบบอักษรพยางค์นี้ เครื่องหมายแต่ละตัวแทนหนึ่งพยางค์ที่พูดออกมา แต่ ꅍ เพียงตัวเดียวไม่มีคำแปลไทยที่แน่นอน

ในตัวอย่างภาษาอี๋เหลียงซานที่มีบันทึกไว้ ꅍ ปรากฏในคำที่แปลว่า “เครื่องมือเกษตร” และ “แปรงสีฟัน” รวมถึงวลีที่หมายถึง “เงียบสงบ” คำแปลเหล่านี้เป็นความหมายของคำหรือวลีภาษาอี๋ทั้งชุด

มาตรฐานเหลียงซานพัฒนาจากประเพณีการเขียนอี๋ที่หลากหลาย

อักษรอี๋แบบดั้งเดิมแตกต่างกันไปในแต่ละชุมชน และส่วนใหญ่สืบทอดโดยผู้เชี่ยวชาญพิธีกรรมที่เรียกว่า bimo พวกเขาใช้เขียนข้อความทางศาสนา ตำนาน ประวัติศาสตร์ การแพทย์ และโหราศาสตร์ จารึกภาษาอี๋ที่ยังคงอยู่และมีวันที่แน่นอนเก่าแก่ที่สุดอยู่บนระฆังสำริดจากปี 1485 ส่วนต้นฉบับจำนวนมากไม่ระบุวันที่และอาจเก่ากว่านั้น

อักษรพยางค์มาตรฐานของเหลียงซานออกแบบขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 ต่อมามีการใช้ในสื่อการเรียนอ่านเขียน หนังสือพิมพ์ หนังสือ และโรงเรียน

มาตรฐานนี้ใช้แทนภาษาอี๋เหลียงซาน ไม่ใช่ภาษาอี๋ทุกรูปแบบ อักษรอี๋รุ่นเก่ายังมีเครื่องหมายสื่อความหมายด้วย และคำอธิบายเกี่ยวกับความสัมพันธ์กับรูปแบบอักษรจีนก็แตกต่างกัน

พิมพ์ ꅍ อย่างไร?

ใช้วิธีป้อนข้อมูลแบบออกเสียงของนั่วซู/อี๋ แล้วพิมพ์ ddu จากนั้นเลือกพยางค์เหลียงซานที่ตรงกัน หากแอปรองรับการป้อน Unicode ให้ป้อน U+A14D

อักษรอี๋มาตรฐานสมัยใหม่มักเขียนจากซ้ายไปขวา ส่วนเอกสารอี๋เก่าอาจเขียนแนวตั้งหรือจากขวาไปซ้าย ทิศทางการเขียนที่ต่างกันไม่ได้แปลว่าเป็นคนละอักขระเสมอไป