พยางค์อี๋ Go

นี่คือพยางค์ภาษาอี๋ของเหลียงซาน ซึ่งเขียนด้วยอักษรโรมันมาตรฐานว่า go รูปเขียนด้วยอักษรละตินระบุพยางค์และวรรณยุกต์ระดับกลางที่คงระดับเสียงไว้ ไม่ใช่คำแปลภาษาไทยทั้งคำ ในไวยากรณ์ภาษานั่วซูที่ตีพิมพ์แล้ว ꇬ ปรากฏในประโยคที่แปลว่า “จากไปแล้ว” และในอนุประโยคเงื่อนไข ส่วนลำดับ ꇬꐥ แปลว่า “บางที” ไวยากรณ์ภาษาอี๋รอบข้างเป็นตัวกำหนดหน้าที่ของมัน

ประวัติช่วงแรกยังเป็นที่ถกเถียงกัน มีข้อเสนอเกี่ยวกับจารึกเก่ากว่าบนหิน สำริด เครื่องปั้นดินเผา และกระดูก ส่วนเอกสารภาษาอี๋บนกระดาษที่ยังหลงเหลือมีมาตั้งแต่ราว 1500 ในการเขียนอี๋แบบดั้งเดิม สายสืบทอดบีโมในท้องถิ่นคัดลอกและส่งต่อข้อความทางศาสนา เวทมนตร์ การแพทย์ และลำดับวงศ์ตระกูล บีโมคือผู้เชี่ยวชาญด้านพิธีกรรม รูปมาตรฐานของเหลียงซานจัดทำขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 เพื่อส่งเสริมการรู้หนังสือ รูปแบบนี้สืบทอดประเพณีอักษรอี๋และมุ่งใช้กับภาษาอี๋ของเหลียงซาน ไม่ใช่ภาษาอี๋ทุกแบบ อักษรอี๋มาตรฐานยังใช้เครื่องหมายวรรคตอนจีนด้วย แต่เครื่องหมายแทนพยางค์เป็นส่วนหนึ่งของประเพณีอักษรอี๋

ควรอ่าน ꇬ ในข้อความอย่างไร?

ให้อ่านเป็นข้อความภาษาอี๋เมื่อบริบทของข้อความชี้เช่นนั้น ผู้ที่อ่านภาษานั่วซูได้จะรู้บทบาทของอักษรนี้ ส่วนผู้ที่อ่านภาษาอี๋ไม่ได้จะเดาคำที่ต้องการจากพยางค์นี้เพียงตัวเดียวไม่ได้ หากไม่มีข้อความภาษาอี๋อยู่รอบ ๆ ให้ระบุว่าเป็นตัวอย่างอักษรอี๋ เพื่อไม่ให้ดูเหมือนพิมพ์ผิดมา