พยางค์ยี hmox

ใช้เขียนหนึ่งพยางค์ ส่วนความหมายมาจากข้อความรอบข้าง

ในภาษายีเหลียงซานแบบมาตรฐาน (นัวซู) “hmox” คือการถอดเสียงอ่านของ ꂠ ด้วยอักษรละติน ไม่ใช่คำแปลภาษาไทย ต้องอ่านภายในคำหรือประโยคภาษายี โดยพยางค์ข้างเคียงและภาษาถิ่นช่วยกำหนดความหมาย

อักษรยีมีที่มาอย่างไร?

อักษรนี้พัฒนาจากประเพณีในแต่ละภูมิภาค ไม่ได้เกิดจากระบบตายตัวเพียงแบบเดียว

มีหลักฐานประเพณีการเขียนภาษายีโดยรวมตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 ตัวอย่างหนึ่งที่ยังหลงเหลือคือจารึกบนระฆังสำริดซึ่งลงวันที่ไว้ที่ 1485

อักษรยีแบบเก่าปรากฏในงานเขียนของบีโม ผู้เชี่ยวชาญด้านพิธีกรรม ซึ่งกล่าวถึงศาสนา เวทมนตร์ การแพทย์ ลำดับวงศ์ตระกูล และประวัติศาสตร์ ต้นฉบับเหล่านี้ใช้ในพิธีและถ่ายทอดความรู้ข้ามรุ่น ไม่ได้เป็นระบบเขียนในชีวิตประจำวันที่เป็นมาตรฐานเดียวกัน

อักษรยีสมัยใหม่ต่างจากอักษรยีแบบเก่าอย่างไร?

ยีเหลียงซานสมัยใหม่เขียนพยางค์ของภาษาถิ่นหนึ่ง ส่วนรูปแบบเก่ามีหลายแบบ

ระบบมาตรฐานของเหลียงซานคิดขึ้นใน 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการใน 1980 โดยกำหนดเครื่องหมายให้แทนพยางค์ของภาษาถิ่นหนึ่ง ประเพณียีแบบเก่าอาจใช้เครื่องหมายแทนคำหรือแนวคิด มีรูปแบบอื่น และแตกต่างกันตามภูมิภาค

ผู้ที่เรียนอักษรยีท้องถิ่นแบบดั้งเดิมอาจจำเครื่องหมายในมาตรฐานเหลียงซานไม่ได้ในแบบเดียวกัน ประเพณีบางภูมิภาคยืมอักษรจีนมาใช้ แต่เครื่องหมายในมาตรฐานนี้เป็นส่วนหนึ่งของอักษรพยางค์ยี