พยางค์ภาษาอี๋ kut

ใช้เขียนหนึ่งพยางค์ของภาษานั่วซูอี๋ภายในคำ

kut เป็นรูปถอดเสียงด้วยอักษรละตินที่มาตรฐานเหลียงซานใช้ ตัว t ท้ายคำบอกระดับเสียงสูงที่คงที่ ไม่ใช่พยัญชนะท้ายพยางค์

อักษรอี๋แบบเก่าไม่ได้มีระบบเดียวที่เป็นมาตรฐานร่วมกัน ธรรมเนียมในแต่ละท้องถิ่นต่างกันทั้งชุดตัวอักษร รูปร่าง และทิศทางการอ่าน โดยตัวอักษรจำนวนมากใช้แทนคำหรือแนวคิด เรื่องเล่าหนึ่งเกี่ยวกับต้นกำเนิดกล่าวว่าบุคคลชาวอี๋ชื่ออากิสร้างอักษรนี้ในสมัยราชวงศ์ถังของจีน (618–907) แต่จารึกเก่าแก่ที่สุดที่ยังเหลืออยู่และระบุอายุได้แน่นอนอยู่บนระฆังสำริดเฉิงฮวาที่หล่อในปี 1485 นักบวชพิธีกรรมประจำหมู่บ้านที่เรียกว่า บีโม ถ่ายทอดต้นฉบับเกี่ยวกับศาสนา เวทมนตร์ การแพทย์ ประวัติศาสตร์ และลำดับวงศ์ตระกูล มาตรฐานเหลียงซานจัดทำขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 โดยคัดรูปอักษรจากธรรมเนียมการเขียนเหลียงซานแบบดั้งเดิมและกำหนดค่าเสียงเป็นพยางค์ให้แน่นอนเพื่อใช้ในการศึกษาและสิ่งพิมพ์

พิมพ์ ꈎ ได้อย่างไร?

พิมพ์ kut ด้วยวิธีป้อนข้อมูลภาษาอี๋ แล้วเลือกตัวอักษร

วิธีป้อนข้อมูลภาษาอี๋รับเสียงที่พิมพ์ด้วยแป้นอักษรละติน แล้วแสดงตัวอักษรอี๋ให้เลือก คู่มือ Yi IME บน Windows ของ Microsoft ซึ่งอัปเดตเมื่อ 2024-06-20 อธิบายการพิมพ์เสียงของพยางค์แล้วเลือกตัวอักษร; กด Enter หรือ Space เพื่อเลือกคำแนะนำแรก

ทำไม ꈎ จึงแสดงเป็นกล่อง?

ฟอนต์อาจไม่รองรับอักษรอี๋ แต่ข้อความยังอาจอยู่ครบ

หากแอปแสดงช่องว่างหรือกล่อง ตัวอักษรนั้นอาจยังอยู่ในข้อความ ฟอนต์หรือแอปที่รองรับรูปอักษรอี๋จะแสดงได้