พยางค์อี ndo

ใช้เขียน ndo ในภาษาอีนัวซู โดยความหมายของคำต้องดูจากบริบท

ระบบเขียนอีนี้ใช้อักษรหนึ่งตัวแทนพยางค์ที่พูดออกมา วรรณยุกต์ในภาษานัวซูและข้อความรอบข้างช่วยแยกความหมายของคำ ดังนั้น ndo เพียงอย่างเดียวจึงไม่มีคำแปลภาษาไทยที่ตายตัว

อักษรอีมีที่มาอย่างไร?

อักษรอีดั้งเดิมพัฒนาขึ้นจากระบบเขียนท้องถิ่นหลายแบบ ไม่ได้มีรูปแบบเดียว

เรื่องเล่าดั้งเดิมเรื่องหนึ่งกล่าวว่าบุคคลชื่ออากีเป็นผู้สร้างอักษรอีในสมัยราชวงศ์ถัง ตัวอย่างเก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลือและมีการอ้างถึงคือจารึกบนระฆังสำริดที่ระบุปี 1485 ปีนี้เป็นปีของหลักฐานที่ยังเหลืออยู่ ไม่ใช่ปีเริ่มต้นของอักษร

นักบวชประจำหมู่บ้านใช้ระบบเขียนอีท้องถิ่นบันทึกเรื่องศาสนา ไสยศาสตร์ และการแพทย์ รวมถึงประวัติครอบครัว รูปแบบมาตรฐานเหลียงซานสำหรับภาษานัวซูออกแบบขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 เพื่อส่งเสริมการอ่านเขียนและให้สอดคล้องกับเสียงของภาษาถิ่น รูปแบบนี้เลือกใช้อักษรอีเหนือแบบเก่า จึงเป็นมาตรฐานหนึ่งของอี ไม่ใช่รูปแบบที่ใช้แทนภาษาอีทุกสายได้

ทำไม ꅝ จึงมีหน้าตาหรือวิธีพิมพ์ต่างกัน?

แบบอักษรเป็นตัววาดรูปร่าง ส่วนวิธีป้อนข้อความเป็นตัวเลือกอักษร

Unicode กำหนดว่า ꅝ เป็นอักขระใด แต่แบบอักษรกำหนดหน้าตาที่เห็น อักษรอีดั้งเดิมมีรูปแบบท้องถิ่น และอาจเรียงแนวตั้งหรือจากขวาไปซ้าย ส่วนอีนัวซูมาตรฐานมักเขียนแนวนอนจากซ้ายไปขวา รูปร่างหรือทิศทางที่ต่างกันอาจมาจากธรรมเนียมเหล่านี้หรือแบบอักษรที่ใช้

Yi Pinyin เชื่อมพยางค์เข้ากับการออกเสียงและใช้เป็นวิธีป้อนข้อความได้สะดวก พิมพ์ ndo ด้วยวิธีป้อนอักษรอี แล้วเลือกตัวเลือกที่มีวรรณยุกต์ตามต้องการ