พยางค์อี๋ nrox

แทนพยางค์ภาษาอี๋หนึ่งพยางค์ ส่วนคำที่หมายถึงต้องดูจากบริบท

การถอดเสียงมาตรฐานของภาษาอี๋เหลียงซานใช้อักษรละตินเขียนเสียงอ่าน: “nrox” ระบุพยางค์นี้ และ “x” ตัวท้ายแสดงวรรณยุกต์เสียงกลางสูง ไม่ใช่พยัญชนะอีกตัว พยางค์ภาษาอี๋หนึ่งพยางค์อาจตรงกับหลายคำ พยางค์ข้างเคียงและบริบทช่วยระบุคำได้

อักษรอี๋ดั้งเดิมมีระบบอักษรท้องถิ่นที่ใช้เขียนต้นฉบับโดยบีโม ผู้เชี่ยวชาญด้านพิธีกรรมของชาวอี๋ อักษรพยางค์เหลียงซานที่กำหนดมาตรฐานแล้วพัฒนามาจากอักษรภาพอี๋ดั้งเดิม ซึ่งเป็นเครื่องหมายที่ใช้ในการเขียนภาษาอี๋ ไม่ได้พัฒนามาจากอักษรจีนฮั่นโดยตรง ระบบนี้ใช้แทนภาษาอี๋เหลียงซาน ไม่ใช่ภาษาอี๋ทุกภาษา

สร้างอักษรอี๋ขึ้นมาเพื่ออะไร?

อักษรอี๋ท้องถิ่นใช้ถ่ายทอดความรู้ด้านพิธีกรรมและการดำรงชีวิต บีโม ผู้เชี่ยวชาญด้านพิธีกรรมของชาวอี๋ ถ่ายทอดต้นฉบับจากครูสู่ศิษย์ ข้อความเหล่านี้ใช้ในงานศาสนา เวทมนตร์ การแพทย์ การบันทึกวงศ์ตระกูล และงานที่เป็นประโยชน์อื่น ๆ เนื่องจากแต่ละประเพณีผูกพันกับชุมชนท้องถิ่น รูปแบบอักษรจึงแตกต่างกัน

ประวัติช่วงแรกยังเป็นที่ถกเถียงกัน มีการอภิปรายถึงจารึกที่อาจอยู่บนเครื่องปั้นดินเผา หิน และสำริด ขณะที่คำอธิบายของ Unicode ระบุระฆังสำริดจากปี 1485 ว่าเป็นหลักฐานอนุสรณ์ที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งยังคงอยู่ อักษรมาตรฐานเหลียงซานพัฒนาขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1970 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980