พยางค์ภาษาอี๋ va

เป็นพยางค์ va ในภาษานูซู หมายถึง “ไก่”

อักขระนี้อยู่ในระบบอักษรพยางค์อี๋ของเหลียงซาน/นูซู ซึ่งเครื่องหมายแต่ละตัวแทนพยางค์ทั้งพยางค์ Yi Pinyin เป็นระบบเขียนด้วยอักษรละติน โดย va เป็นรูปเสียงวรรณยุกต์ระดับกลางที่ไม่ใส่เครื่องหมาย ส่วน vat, vax และ vap เป็นรูปวรรณยุกต์คนละแบบ

ความหมายนี้ใช้กับภาษานูซู ซึ่งเรียกอีกอย่างว่าภาษาอี๋เหลียงซาน อักษรมาตรฐานครอบคลุมธรรมเนียมระดับภูมิภาคนี้ ไม่ใช่ทุกภาษาอี๋ ธรรมเนียมอื่นอาจใช้อักขระต่างกันและมีเสียงหรือความหมายต่างกัน หากพบ ꃬ เพียงตัวเดียว ให้อ่านจากภาษารอบข้าง

อักษรอี๋พัฒนาขึ้นอย่างไร?

อักษรเติบโตจากธรรมเนียมระดับภูมิภาค ก่อนที่เหลียงซานจะกำหนดมาตรฐานแบบหนึ่ง

จารึกที่ยังหลงเหลืออยู่และมักยกเป็นหลักฐานเก่าที่สุดอยู่บนระฆังสำริดซึ่งลงวันที่ไว้ที่ 1485; มีข้อความอี๋บนกระดาษและหนังแกะราว 1500 ข้อเสนอที่เก่ากว่านั้นกล่าวถึงหิน สำริด เครื่องปั้นดินเผา และกระดูก แต่ปีที่ระบุยังเป็นข้อถกเถียง

บีโม ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านพิธีกรรม คัดลอกข้อความสำหรับพิธีทางศาสนา เวทมนตร์ การรักษา และประวัติครอบครัว มาตรฐานเหลียงซานคิดขึ้นใน 1974 และประกาศใช้ใน 1980 เพื่อส่งเสริมการอ่านออกเขียนได้ ต่อมานำไปใช้ในเอกสารราชการ หนังสือพิมพ์ และวรรณกรรม มาตรฐานนี้เลือกใช้อักขระเก่าจากธรรมเนียมอี๋ทางเหนือ ไม่ได้ยืมจากอักษรจีน ธรรมเนียมในยูนนานตะวันออก กุ้ยโจวตะวันตก และเหลียงซานต่างกันทั้งอักขระ รูปร่าง เสียง วรรณยุกต์ และความหมาย