Arabska litera beh, forma początkowa

To beh w formie łączącej się z następną literą. Litera pozostaje ta sama, a jej kształt zależy od miejsca w wyrazie. Pismo arabskie rozwinęło się z pisma nabatejskiego. Inskrypcje z first-century BCE i dokumenty papirusowe z first-century CE pokazują etapy tej historii. Później pismo pojawiało się w rękopisach Koranu, dokumentach urzędowych, na monetach, budynkach i innych przedmiotach. By the 8th century rękopisy Koranu miały już charakterystyczny styl; by the 13th century w produkcji Koranu starsze pismo zastąpiły płynniejsze formy.

Pismo arabskie służy społecznościom arabskim i innym; używa się go także w językach takich jak perski i urdu. Kropka pod beh odróżnia ją od teh i theh, których podobne formy podstawowe mają kropki nad literą.

Jak używać początkowej formy beh w tekście?

Wpisz zwykłą beh i pozwól systemowi dobrać jej formę. Na początku połączonego ciągu system wyświetli formę początkową; litery sąsiednie określają pozostałe formy połączone.

Ta litera o ustalonej formie przydaje się jako próbka znaków lub przy obsłudze starszych danych. W nowym tekście koduje formę pozycyjną osobno od podstawowej litery, co może utrudniać wyszukiwanie i sprawdzanie pisowni. Połączenie z następną literą daje formę początkową, połączenia z obu stron — środkową, a granica wyrazu — końcową lub izolowaną.