รูปแบบเบรลล์ จุด 1-6-8

หากไม่มีรหัสเบรลล์หรือบริบทที่ตกลงกัน ก็ไม่มีคำอ่านตายตัว

เบรลล์พัฒนามาจากความพยายามหลายแบบในการสร้างระบบอ่านด้วยการสัมผัส ในปี 1786 วาเลนแต็ง อาอุยได้ทำหนังสืออักษรนูนสำหรับผู้อ่านที่ตาบอด ต่อมา ชาร์ล บาร์บีเยร์คิดระบบอักษรจุดนูนเพื่อสื่อสารในความมืด หลุยส์ เบรลล์ได้รู้จักวิธีของเขาในปี 1821 และเผยแพร่ระบบหกจุดในปี 1837 ประวัตินี้อธิบายความเชื่อมโยงระหว่างเบรลล์กับการอ่านด้วยสัมผัส แต่ไม่ได้กำหนดคำใดคำหนึ่งให้ช่องแปดจุดนี้

รหัสเบรลล์ของภาษาและช่องข้างเคียงอาจกำหนดวิธีอ่าน ⢡ ในงานศิลป์บนเทอร์มินัล ช่องเบรลล์ในยูนิโคดยังใช้เป็นแผ่นพิกเซลขนาดเล็กได้ด้วย