รูปแบบอักษรเบรลล์จุด 1 และ 3

ในอักษรเบรลล์ภาษาอังกฤษ ⠅ แทนตัวอักษร k ผู้อ่านเบรลล์ใช้ปลายนิ้วสัมผัส แต่ละช่องมีตำแหน่งจุดนูนได้หกตำแหน่ง แบ่งเป็นสองคอลัมน์ คอลัมน์ละสามจุด เริ่มนับจากบนลงล่างในคอลัมน์ซ้าย แล้วจึงนับคอลัมน์ขวา ⠅ แสดงจุด 1 และ 3 ซึ่งรหัสเบรลล์ภาษาอังกฤษกำหนดให้เป็น k

รูปแบบนี้เป็นส่วนหนึ่งของประวัติอักษรเบรลล์ ไม่ได้ถูกคิดขึ้นแยกต่างหากสำหรับ Unicode ชาร์ล บาร์บีเยสาธิตระบบจุดนูนที่เก่ากว่าในปี 1821 หลุยส์ เบรลล์ปรับปรุงระบบให้เป็นช่องขนาดกะทัดรัดที่มีหกจุดภายในปี 1824 และระบบนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1829 จุดประสงค์คือช่วยให้ผู้ที่อ่านตัวพิมพ์ด้วยสายตาไม่ได้ อ่านและเขียนผ่านการสัมผัส

Unicode เก็บตำแหน่งของจุดไว้ ไม่ได้แปลให้เป็นตัวอักษร รหัสเบรลล์แตกต่างกันไปตามภาษาและธรรมเนียม รูปแบบเดียวกันจึงอาจแทนตัวอักษร พยางค์ คำย่อ หรือสัญลักษณ์อื่นในระบบอื่นได้ ซอฟต์แวร์เบรลล์แปลงช่องนี้เป็นข้อความได้ โดยจะส่งออกเป็น ⠅ หรือ k ขึ้นอยู่กับรูปแบบเอาต์พุตที่เลือก