รูปแบบอักษรเบรลล์ จุด 2, 4, 6 และ 7

สัญลักษณ์นี้แสดงตำแหน่งจุดนูน ไม่ได้แทนตัวอักษรสากลตัวเดียว จุดเบรลล์ 2467 หมายถึงตำแหน่ง 2, 4, 6 และ 7 ในช่องเบรลล์ จุด 1–3 เรียงลงมาตามคอลัมน์ซ้าย ส่วนจุด 4–6 อยู่ทางขวา จุด 7 และ 8 เพิ่มลงมาด้านล่าง รหัสของภาษาและช่องข้างเคียงเป็นตัวกำหนดวิธีอ่าน

อักษรเบรลล์พัฒนาต่อยอดจากอักษรสัมผัสแบบเดิม

หนังสือของวาเลนแต็ง อาอุยในปี 1786 ทำให้ผู้อ่านสัมผัสตัวพิมพ์นูนได้ ในปี 1821 ชาร์ล บาร์บิเยเสนอระบบสิบสองจุดให้โรงเรียนสำหรับนักเรียนตาบอดในปารีส เพื่อผู้ที่อ่านตัวพิมพ์ไม่ได้ แต่ช่องที่สูงนั้นใช้นิ้วเดียวอ่านได้ยาก ในปี 2022 หอสมุดรัฐสภาสหรัฐฯ สรุปงานค้นคว้าจากเอกสารที่ตั้งข้อสงสัยต่อเรื่องเล่าว่าระบบนี้มีต้นกำเนิดจาก “การเขียนกลางคืน” ของทหาร หลุยส์ เบรลล์เผยแพร่ระบบหกจุดที่เล็กกว่าเพื่อเขียนคำและดนตรีในปี 1829