รูปแบบเบรลล์ 2468

จุดกำหนดรูปแบบ ส่วนรหัสเป็นตัวกำหนดวิธีอ่าน

จุด 1–3 เรียงลงมาตามคอลัมน์ซ้าย จุด 4–6 เรียงลงมาตามคอลัมน์ขวา ส่วนจุด 7–8 อยู่ด้านล่าง ใน ⢪ จุดเบรลล์ 2468 นูนขึ้นมา รหัสจะกำหนดว่าช่องนี้แทนตัวอักษรหรือเครื่องหมายใด

อักษรเบรลล์พัฒนามาจากการเขียนด้วยจุดนูน

ในปี 1815 ชาร์ล บาร์บิเยเสนอการเขียนด้วยจุดนูนสำหรับผู้ที่อ่านตัวพิมพ์ไม่ได้ ระบบแทนเสียงแบบสิบสองจุดของเขาถูกทดลองใช้ในปี 1821 ที่โรงเรียนสำหรับนักเรียนตาบอดในปารีส หลุยส์ เบรลล์ตีพิมพ์รหัสหกจุดสำหรับคำและดนตรีในปี 1829 การทบทวนเอกสารจดหมายเหตุในปี 2022 ระบุว่าบาร์บิเยไม่ได้สร้างระบบนี้ขึ้นเพื่อเป็นการเขียนลับทางทหาร และทั้งสองเพิ่งพบกันครั้งแรกในปี 1833