สัญลักษณ์รากที่สี่

หมายถึงรากที่สี่ที่ไม่ติดลบของค่าที่ตามมา

การเขียนเครื่องหมายกรณฑ์พัฒนามาจากรูปแบบย่อที่ใช้แทนรากในยุคก่อน หนังสือเลขคณิตชื่อ Coss ของคริสตอฟ รูดอล์ฟ ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1525 เป็นตัวอย่างสิ่งพิมพ์ยุคแรกที่ใช้รูปแบบรากที่สี่

ใช้เส้นครอบเต็มเมื่อขอบเขตมีความสำคัญ

สัญลักษณ์ ∜ ที่ใช้เดี่ยว ๆ ไม่มีเส้นพาดเหนือทั้งนิพจน์ ดังนั้นใน ∜x²+1 จึงไม่ชัดว่าค่าภายในรากคือ x² หรือ x²+1 การจัดพิมพ์เส้นครอบช่วยแสดงว่าพจน์ใดอยู่ใต้เครื่องหมายราก

เส้นแนวนอนเหนือพจน์ ซึ่งเรียกว่า vinculum ถูกเพิ่มเข้าในรูปแบบการเขียนรากภายในปี 1637 เพื่อระบุขอบเขต หาก ∜ แสดงเป็นกล่องหรือช่องว่าง ฟอนต์อาจไม่รองรับอักขระนี้