Cyfra zero o pełnej szerokości

Wartość jest równa zero; pełna szerokość opisuje szerokość znaku.

Najwcześniejszym udokumentowanym etapem tej wschodnioazjatyckiej konwencji pełnej szerokości jest japoński standard JIS C 6226 z 1978 roku. Przydzielał on każdemu znakowi dwa bajty pamięci, dzięki czemu litery łacińskie i cyfry mogły zajmować kwadratowe pola obok tekstu japońskiego. Późniejsze zestawy znaków zachowały tę siatkę. Unicode przechowuje ０ jako formę zgodności odpowiadającą ASCII 0, by zachować rozróżnienie szerokości.

Kiedy używać ０ zamiast 0?

Używaj go tylko wtedy, gdy układ lub pole wymaga cyfr pełnej szerokości.

W tekstach chińskich, japońskich i koreańskich takie cyfry mogą wyrównywać się do kwadratowych pól wielu znaków. W 2026 roku japońska specyfikacja danych wniosków e-Gov wymienia 全角数字 jako osobny typ znaków.

W adresach URL, identyfikatorach, kodzie źródłowym i innych liczbach przetwarzanych przez programy używaj ASCII 0, chyba że pole wymaga innej formy. W 2025 roku zgłoszenie błędu WebKit opisywało prace nad normalizacją cyfr pełnej szerokości w polach liczbowych przeglądarek i wskazywało na różnice w ich działaniu.

Jak wpisać szerokie zero?

W japońskim edytorze IME wybierz tryb pełnej szerokości lub zenkaku.

Japoński edytor IME (edytor metody wprowadzania) może przełączać cyfry między połową a pełną szerokością. W 2026 roku Google Japanese Input i przewodnik Apple dotyczący japońskiego wprowadzania opisują osobne ustawienia szerokości cyfr.

W 2026 roku japońskie źródło wprowadzania w macOS ma ustawienie cyfr pełnej szerokości dla klawiszy numerycznych. Jeśli edytor nie ma trybu IME, użyj jego polecenia wprowadzania znaków Unicode. Przypisana szerokość nie gwarantuje, że znak będzie wyglądał na szeroki: czcionka i układ mogą zmienić jego wygląd.