Cyfra jeden o pełnej szerokości

To pełnoszeroki zapis zwykłej cyfry 1.

Pełna szerokość to cecha układu zapisana w znaku, a nie inna wartość liczbowa. W systemach tekstowych Azji Wschodniej znaki chińskie, japońskie i koreańskie mieściły się w kwadratowych polach; szerokie litery łacińskie, cyfry i znaki przestankowe pozwalały wyrównywać tekst mieszany. Po japońsku szeroka forma to 全角, a wąska — 半角. Znak zapisuje różnicę szerokości, ale jego wygląd zależy też od kroju pisma i układu.

Japoński standard JIS C 6226, służący do wymiany tekstów japońskich, ustanowiono w 1978 roku. Późniejszy standard JIS X 0208 zawierał szerokie cyfry, a także kana, kanji, litery i symbole. ASCII i JIS X 0201 dostarczały wąskich form, a JIS X 0208 — szerokich. Kodowania takie jak Shift_JIS i ISO-2022-JP łączyły oba rodzaje, więc Unicode zachował warianty szerokości dla zgodności ze starszym tekstem. Nie tworzą one nowej liczby.

Dlaczego formularz odrzuca １?

Ścisłe pole może wymagać wąskiej cyfry ASCII 1.

１ o pełnej szerokości i wąskie 1 oznaczają tę samą liczbę, ale są różnymi znakami. Jeśli pole wymaga 半角 (połowy szerokości), wpisz 1; jeśli 全角 (pełnej szerokości), wpisz １.

Wydany w marcu 2026 roku przewodnik projektowania formularzy cyfrowej usługi rządu Tokio zaleca przyjmowanie obu szerokości i ich konwersję w typowych polach e-mail, telefonu, kodu pocztowego i adresu. Formularz odrzucający jeden zapis stosuje regułę walidacji. Normalizacja zgodności Unicode NFKC zamienia １ na 1, a normalizacja kanoniczna NFC zachowuje różnicę szerokości. Używaj NFKC tylko wtedy, gdy pierwotna szerokość nie jest potrzebna.